بیانیه احساسی احسان حدادی

دلیل برنگشتن احسان حدادی به ایران + بیانیه حدادی

شهریور ۸, ۱۳۹۵ ساعت: ۱۷:۲۷ ب.ظ 516 بازدید بدون نظر
پرتابگر دیسک کشورمان که در المپیک ٢٠١٢ یک افتخار تاریخی برای ایران رقم زد، بعد از ناکامی در المپیک ٢٠١٦ هنوز به ایران بازنگشته و این مسأله نگرانی‌هایی را به وجود آورده است.

بعد از ناکامی غیرمنتظره احسان حدادی در المپیک ٢٠١۶، انتقادات زیادی به این ورزشکار وارد شد. همان‌طور که خودش قبول کرد، همه امکانات برایش فراهم شده بود اما با این حال او نه‌تنها نتوانست مدال دوره قبلی خود را تکرار کند، بلکه به فینال هم نرسید تا یک ناکامی بزرگ برایش رقم بخورد.

بعد از پایان المپیک ریو، حالا رئیس فدراسیون دوومیدانی نیز غیرمستقیم مقصر اصلی را خود حدادی می‌داند.

کیهانی دراین‌باره می‌گوید:   «فدراسیون هم چیزی برای حدادی کم نگذاشت و همه برنامه‌ها را اجرایی کرد.»

حدادی برنگشت!

در حالی که همه رسانه‌ها و کارشناسان در انتظار بازگشت احسان حدادی از ریودوژانیرو بودند تا او درباره ناکامی‌اش توضیح بدهد، هنوز خبری از ورود این ورزشکار به ایران نیست. مشخص نیست که به چه دلیلی در شرایطی که تمام کاروان‌های ورزشی ایران وارد تهران شده‌اند، هنوز یک ورزشکار به کشورش بازنگشته است.

حتی اگر نیاز به سفر شخصی دیگری هم بود، شاید راه بهتر این بود که احسان حدادی به تهران سفر کرده و بعد از آن با هزینه شخصی خودش به کشور دیگری برود.

شائبه‌ها بیشتر شد

نزدیک به ٢‌سال است که شایعاتی درباره احسان حدادی به گوش می‌رسد و شاید همین موضوع بخش زیادی از فکر او را در چند ماه اخیر مشغول کرده بود. با این‌که قهرمان پرتاب دیسک بازی‌های آسیایی ٢٠١۴ خودش این موضوع را چند باری تکذیب کرده اما از گوشه و کنار خبر می‌رسد که این ورزشکار درگیر پرونده‌ای شخصی در دادگاه است.

با تلاش کیومرث ‌هاشمی، رئیس کمیته ملی المپیک شرایطی فراهم شد تا احسان حدادی در آستانه المپیک خودش را درگیر این مسائل نکند و زمان رسیدگی به این پرونده به بعد از بازگشت از برزیل موکول شده بود.

حالا با عدم بازگشت حدادی به کشور شائبه‌های زیادی مبنی بر این‌که این ملی‌پوش دیگر قصد بازگشت به ایران را ندارد، مطرح شده است. با این حال رئیس فدراسیون دوومیدانی دلیل عدم بازگشت او را مسأله دیگری می‌داند: «حدادی صرفاً برای درمان آسیب‌دیدگی و احتمالاً عمل جراحی به آلمان سفر کرده است و شک نکنید به ایران برمی‌گردد.

او در آن‌جا توسط پزشک آلمانی معاینه می‌شود و اگر شرایط فراهم بود در همان جا و اگر نه، در ایران جراحی می‌شود.»

=====================

بیانیه احساسی احسان حدادی: از دروغ ها دلگیرم/ آنقدر مرد هستم که به مردم کشورم راست بگویم/ تا دوباره طلا نگیرم جایی نمی‌روم

 احسان حدادی بعد از عملکرد ضعیف در ریو به ایران برنگشت. گفته می‌شود او که پیش از المپیک درگیر پرونده‌ای قضایی بوده نمی‌خواهد به ایران برگردد و برای همیشه رفته. فدراسیون دو و میدانی می‌گوید او برای درمان در آلمان حضور دارد.

حدادی بعد از چند روز سکوت، متنی احساسی در اینستاگرام نوشت:

سلام به مردم خوب ایران ایرانی که مردمی سخت کوش با مرام و دوست داشتنی را در دل خود جا داده. مردمی که برای هر وجب از این خاک و دفاع و سربلندی از کشورمان از هیچ تلاشی دریغ نمی‌کنند.

کمی دلگیر بودم گفتم از این طریق حرفهایی که دارم را برایتان بنویسم تا شاید کمی سبک تر شوم تا کمی از این ٨ ماهی که هر روزش درد، هر روزش استرس، هر روزش ماهها و سالها برایم طول می‌کشید برایتان بگوییم دردی که توان تمرین کردن را از من می‌گرفت و حتی از درد زیاد پاهایم و زانوهایم مجبور بودم اکثر تمریناتم را با درد سپری کنم و به امید روز بعد که درد کمتری داشته باشم تا بتوانم خوب تمرین کنم و خاطرات المپیک لندن که برای اولین بار در تاریخ ورزش ایران اتفاق افتاد را دوباره تکرار کنم، ولی نشد.

مردم کشورم در این چند سال گذشته من سختی‌های خیلی زیادی کشیدم خیلی دور از خانواده‌ام بودم. خودتان بهتر می دانید که آدم یک مسافرت چند روزه هم که می رود، کلی دلش برای کشورش و خانواده‌اش تنگ می‌شود چه برسد به این که در سال فقط ٢ ماه بتوانی در کشورت باشی و در غربت و به دور از خانواده تمرینات سخت و طاقت فرسا را انجام بدهی و…

در هر صورت این المپیک گذشت و من شکست خوردم، شکستی که سعی می‌کنم از این شکست درس‌های بزرگی بگیرم؛ شکستی که از مدت‌ها قبل فکرش را می کردم، شکستی که به افرادی اجازه داد تا تمام زندگی من را نقد کنند. به خدا قسم برای ریال به ریال هزینه‌هایی که برایم در هشت ماه گذشته خرج کردند که البته آن هم هزینه اردو و حقوق مربی و… بوده سختی کشیدم، عرق ریختم و زیر آفتاب شدید که باعث ده‌ها بیماری برایم شد، تمرین کردم و حرفی نزدم چون وظیفه خود می‌دانستم که سختی بکشم و برای مردمی که آنقدر با محبت و با مرام هستند افتخار کسب کنم.

در ۶ سال اخیر بخاطر تحریم‌هایی که هیچ ارتباطی به زندگی ورزشی من نداشت از تمام مزایایی که رقبای من از آن استفاده می‌کردند به دور بوده ام و فقط حقوقی در ماه دریافت میکردم که درامد ١ روز رقبای من بود. البته باشگاه پرسپولیس بعد از المپیک لندن به مدت یک سال حامی بنده در مسابقات لیگ الماس بود و همیشه لطف و محبت هواداران باشگاه شامل حال من بوده است، اما شما افراد معلوم حال که مرا نقد می‌کنید آیا تا به حال زیر آفتاب سوزان تابستان یا سرمای زیر صفر زمستان ساعت ها تمرین کرده اید؟ تا به حال در غربت دلتان برای خانواده، فرزند و برای کشورتان تنگ شده است که مرا اینگونه نقد می کنید؟

گویا بنده تا بحال برای کشورم مایه ننگ بوده ام. پس آن کارهایی که برای اولین بار در تاریخ ورزش دوومیدانی انجام داده‌ام به فراموشی رفته؟نه، اگر هم رفته باشد حتما از ذهن شما افرادی که مرا نقد می‌کنید، رفته است چون مردم کشور من هیچ چیزی را فراموش نمی‌کنند، اگر هم نقد می کنید، فقط اجازه دارید المپیک من را نقد کنید که از مدال نقره به مقام بیست و چهارم رسیدم. شما که من را نقد می‌کنید این را هم بگویید که حدادی ٣ سال بدون مربی تمرین کرد آن هم در رشته ای که حضور مربی در پیشرفت ورزشکارانش تاثیر زیادی دارد. این را هم بگویید که در ٣ سال گذشته کمترین هزینه‌ها را برایم کردند و با تلاش خود و دعای مردم عزیز ایران زمین توانستم برای سومین بار طلای بازی‌های آسیایی ٠١۴ ٢ اینچون را بدست آورم و اگر نیاز باشد تک تک و ریز هزینه‌ها را برایتان بازگو می کنم.

آنقدر مرد هستم که به مردم کشورم راست بگویم و بهانه نیاورم که باخته ام. شرمنده نشدم چون چیزی برای به اهتزاز درآوردن پرچم کشورم کم نگذاشته‌ام و نخواهم گذاشت، ولی بابت شکستم که باعث گریه و ناراحتی و اندوه مردم کشورم شد، عذرخواهی کردم که به دور از هیچ چشمداشتی برایم دعا کردند.

و اما یک نکته این را بدان قلم تو مانند ناموس توست پس از آن خوب مراقبت کن تا پیش خدای خودت و وجدان خودت راحت باشی تا نیازی نباشد در جایی پاسخگوی نقدهای اشتباهت باشی. اگر رفتنی بودم بعد از مدال نقره المپیک لندن می‌رفتم. اگر رفتنی بودم بعد از ٣ مدال طلای بازی‌های آسیایی می رفتم. اگر رفتنی بودم بعد از آن همه افتخار که برای کشورم کسب کردم، می‌رفتم، بعد از آن همه دروغ، حواشی تهمت که برایم درست کردند، می‌رفتم. جایی نخواهم رفت تا قبل از این که دوباره مدال خوشرنگ طلا را برای کشور عزیزم و مردم دوست داشتنی اش کسب کرده و برای دقایق باز هم شادشان کنم. اگر هم روزی بخواهم جایی بروم از ورزشم می‌روم که آن هم زمانش زود نخواهد بود. پس برایم دعا کنید که عملی که به زودی خواهم داشت به خوبی انجام شود و من هم خیلی زود بتوانم باز سرباز کوچک کشور عزیزمان ایران باشم.

شرم بر من اگر حریم تو…. پیش چشمان من شکسته شود

وای بر من اگر ببینم چشم…. رو به رویای عشق بسته شود

وطنم ای شکوه پا برجا…… در دل التهاب دوران‌ها

حدادی در این متن اشاره‌ای به پرونده‌اش در دادگاه نکرده؛ پرونده‌ای که گفته می‌شود دردسرهای زیادی برای این ورزشکار ایجاد کرده است.

شما هم نظر خود را ارسال کنید