خانه » ورزشی » درباره دعوای ازلی-ابدی سرمربیان تیم ملی و باشگاه ها

درباره دعوای ازلی-ابدی سرمربیان تیم ملی و باشگاه ها

دی ۱۳, ۱۳۹۵ ساعت: ۱۸:۵۵ ب.ظ 392 بازدید یک نظر
از یک طرف فیفا حقوق مادی معنوی اصلی را برای باشگاه ها قائل است و از طرفی دیگر در ایران فدراسیون فوتبال اولویت را به تیم ملی داده.

درباره دعوای ازلی – ابدی سرمربیان تیم ملی و باشگاه ها

آیا برانکو باید از کارلوس کی روش عصبانی باشد؟

 

 صحبت های آتشین برانکو ایوانکوویچ در ابتدای اردوی تیم ملی احتمالا سرآغاز یک نبرد رسانه ای دیگر است. یک نبرد رسانه ای میان کی روش و برانکو که پیش از این میان مربیان دیگر هم تکرار شده است. چه زمانی که برانکو سرمربی تیم ملی بود و باشگاه ها به اردوهای تیم ملی اعتراض داشته اند ، چه زمان مربیگری قلعه نویی ، دایی و قطبی و چه مدت اخیر که تقریبا اکثر مربیان مشهور با کارلوس کی روش درگیر شده اند.

 

یکی از مهمترین دغدغه های سرمربی تیم ملی در ۵ سال حضورش روی نیمکت تیم ملی موضع گیری سرمربیان بوده است. کی روش در مدت اخیر با پرویزمظلومی ، امیرقلعه نویی ، مانوئل ژوزه و برانکو به صورت جدی و با برخی سرمربیان بافت سنتی ایران هم گه گاه سرشاخ شده است.

کی روش در این مدت به مسائلی اشاره می کند که به نظر می رسد حق داشته باشد.

 

کی روش چه می گوید؟

 

آمادگی ذهنی

کارلوس کی روش بازیکنانی می خواهد که تمرکز و آمادگی ذهنی حرفه ای برای بازی کردن در تیم ملی را داشته باشند. بازیکنانی که در باشگاه شان حاشیه های کمتری داشته باشند ، بیشتر تمرین کنند و مساله ای مهمتر از فوتبال در ذهن شان وجود نداشته باشد. او فقط در مسیری از فوتبال غیرحرفه ای ایران می تواند به این مدل از بازیکنان برسد که به همه بازیکنان لیگ برتری یاد بدهد قانون جدایی در تیم ملی حاکم است. برای جاری شدن این قانون هم نیاز دارد که بازیکنان روزهای زیادی در اختیارش باشند که ذهن و رفتارشان کاملا حرفه ای باشد.

 

آمادگی بدنی

شاید چند مربی مانند برانکو وجود داشته باشند که تیم هایشان را خوب تمرین بدهند اما سرمربی تیم ملی ۴۰ تا ۵۰ بازیکن همیشه آماده می خواهد تا بتواند در صورت هر تغییری چند بازیکن را جا به جا کند. در اصل کی روش تمرینات سرمربیان تیم های ایرانی را به جز معدودی قبول ندارد و به همین دلیل ساده هر بازیکنی که لژیونر می شود در اروپا سریعا به تیم ملی می رسد. مرحله بعدی اما جایی است که کی روش نهایتا ۱۲ بازیکن لژیونر دارد و ۱۰ بازیکن آماده که مثلا پرسپولیسی هستند سایر بازیکنان از تیم های دیگر می آیند و کی روش برای داشتن جایگزین های خوب مجبور است اردوهای بلند مدت بگذارد.

 

آمادگی فنی

تیموریان در اردوی دو سال قبل تیم ملی تاکید می کرد که روزهای اول اردو کی روش مجبور است فشار زیادی به بازیکنان بیاورد که آن طوری که خودش می خواهد به توپ ضربه بزنند. در اصل اکثربازیکنان لیگ برتر ایران طوری فوتبال بازی می کنند که کی روش نمی تواند ازشان درست استفاده کند و بعضا مجبور است تک ضرب بازی کردن را به شان یادآوری کند. ماجرایی کاملا فنی که نیاز به زمان زیادی برای هماهنگی می برد.

 

اولویت تیم ملی

هرچند حرفه ای نبودن بازیکنان تیم ملی ایران ، از نظر فنی ،آمادگی بدنی و ذهنی به صورتی است که کی روش حق دعوت بازیکنان را در هر بازه زمانی به خود می بیند اما مهمترین چیزی که به کی روش حق می دهد تصمیمات فدراسیون فوتبال و حتی دولت است.

 

کی روش می گوید دولت و مردم از تیم ملی ایران نتیجه می خواهند و فدراسیون اعلام می کند که اولویت اول برای صعود به جام جهانی تیم ملی است. سرمربی تیم ملی هم بلافاصله پس از این شرط مهم می گوید که ایران اگر نیاز دارد که حتما به جام جهانی برسد باید اولویت های فوتبالی-حرفه ای اش را تغییر دهد.

پس اگر در دنیا تیم های باشگاهی اولویت دارندچون صاحبان باشگاه صاحبان بازیکنان هستند اما در ایران که بازیکنان دریافتی مالی شان را به صورت غیرمستقیم از دولت می گیرند پس باید در راستای منافع دولت و فدراسیون حرکت کنند. در اصل آن چه در فوتبال ایران اتفاق می افتد با فوتبال دنیا متفاوت است و کی روش می گوید برای رساندن این دنیای متفاوت به آن دنیای حرفه ای فقط با تمرینات بلند مدت و طولانی موفق خواهد شد.

 

مخالفات کی روش چه می گویند؟

 

کی روش هرچند به نظر می رسد که از موضع حق صحبت می کند اما صحبت های سرمربیان تیم های مختلف ازجمله برانکو در مساله اخیر هم مهم است.البته در مورد برانکو نباید فراموش کرد که او تیم خوبی آماده می کند چه از نظر فیزیکی ، ذهنی و چه از نظر فنی . اما او در اصل پاسوز مربیانی می شود که در لیگ برتر بازیکنان خوبی را آماده نمی کنند. شاهد مثال هم بازیکنانی مثل خسروحیدری و وریا غفوری ،بختیار رحمانی و آندو تیموریان هستند که در مدت اخیر حضور و شانس حضور در ترکیب اصلی تیم ملی را از دست داده اند. 

 

 برانکو چه می گوید؟

 

خطر مصدومیت

تیم ملی محور بودن فوتبال ایران سبب شده در چند سال اخیر بازیکنان در هر فصل چندین بار بدنسازی کنند. همین بدن سازی های متعدد در بزنگاه ها بازیکنان را در معرض مصدومیت قرار می دهد. با این تفاوت که یک تیم باشگاهی نمی تواند هر زمانی که دلش خواست بازیکن جدید جذب کند و حالا پولش از جیب دولت برود یا خصوصی باشد مصدومیت بازیکنان مهم به هیچ وجه قابل جبران نیست.

 

آمادگی از دست رفته

یک مربی وظیفه دارد که تیمش را از نظر فنی ، بدنی و ذهنی برای قهرمانی آماده کند. مربی تیم های بزرگ به همین دلیل درگیری بیشتری با کی روش دارند . آنها می خواهند تیمشان را آماده کنند اما بازیکنان برای لژیونر شدن و پیشرفت اولیوت ذهنی شان تیم ملی است و با حضور در اردوهای طولانی مدت اولویت فنی و فیزیکی شان هم تیم ملی می شود. شاید این اولویت بندی ها در برخی موارد به نفع باشگاه هم باشد اما در موارد قابل توجهی هم ضرر به تیم باشگاهی می رسد.

 

باشگاه ها صاحب بازیکنان

برانکو به طور مثال سرمربی تیم پرسپولیس است و هیات مدیره و هواداران از او و تیمش موفقیت می خواهند . زمانی که قهرمانی از دست یک مربی برود دیگر کسی مصدومیت یک بازیکن یا در اختیار نبودن بازیکنان را به خاطر نخواهد آورد و این سرمربی است که باید پاسخگو باشد. به همین دلیل مهم است که فیفا حق و حقوق بازیکنان را به باشگاه ها داده. پس هرچند که پول باشگاه ها از سمت دولت بیاید باز وظیفه برانکو در قبال موفقیت تیمش کم نخواهد شد و این دلیل مهمی برای درگیری است.

 

حق با کیست؟

شاید تصمیم گیری در مورد اینکه حق باکیست از دست نویسنده و خواننده این متن خارج باشد.چون از یک طرف فیفا حقوق زیادی را برای باشگاه ها قائل می شود و حتی در جام جهانی به باشگاه های بازیکنان درگیر مبلغی هم پرداخت می کند.؛یعنی فیفا به عنوان متولی اصلی برای زنده ماندن فوتبال حق را به باشگاهها می دهد. اما در مقابل در ایران ، فدراسیون فوتبال برای زنده نگه داشتن فوتبال که در وجه ملی بسیار مهم است و البته دلیل اصلی کمک های دولتی به فوتبال هم هست اولویت را تیم ملی قرارداده.

 

نظرات

شما هم نظر خود را ارسال کنید