آنچه وحدت ملی را می‌شکند

تیر ۱۴, ۱۳۹۷ ساعت: ۲۱:۰۴ ب.ظ 705 بازدید ۲ نظر
امروزه ما به سبب اینکه همه دارای تریبون شده ایم و با «توییت و کامنت و پستش می توانیم سخن خود را مطرح کنیم، انگیزه های بسیاری برای «وحدت زدایی» داریم. یک لحظه عصبانیت از یک سخن ، جوان و یا حتی پا به سن گذاشته های ما را عصبانی می کند و به دشنام ، یا حداقل «سخت گویی» وا می دارد.علت این هتک حرمت ها همان است که در کلام امام خواندیم: جهالت و نادانی که در بستر عصبانیت قرار می گیرد و ما را از عدالت خارج می کند و همین « هتک حرمت» ها به انشقاق جامعه می انجامد.

آنچه وحدت ملی را می‌شکند

🖊 سید حمید طباطبایی

🔹 این روزها به دنبال بررسی نظرات امام خمینی درباره وحدت بودم.

🔸بر خلاف انتظار دیدم امام وحدت را سالها قبل از ورود به سیاست و نه از منظر سیاسی بلکه با رویکردی عرفانی و اخلاقی واجب می دانند. و برای مقابله با آن نیز به نکاتی دقیق اشاره دارند.

🔹این نکته مرا بر آن داشت تا با اشاره به برخی از سخنان ایشان در این باب نکته ای را در انتها ، مورد اشاره قرار دهم.

🔽 امام در شرح چهل حدیث، (ص ۳۰۹ ـ ۳۱۰) می فرمایند:

❇️ «یکی از مقاصد بزرگ شرایع و انبیای عظام، سلام الله علیهم، که علاوه بر آن که خود مقصود مستقل است، وسیله پیشرفت مقاصد بزرگ و دخیل تام در تشکیل مدینه ی فاضله می باشد، «توحید کلمه و توحید عقیده» است… این مقصد بزرگ… انجام نگیرد مگر در سایه «وحدت نفوس» و «اتحاد همم» و «الفت و اخوّت» و «صداقت قلبی و صفای باطنی و ظاهری»؛ و افراد جامعه به طوری شوند که نوع بنی آدم تشکیل یک شخص دهند و جمعیت به منزله یک شخص باشد و افراد به منزله اعضا و اجزای آن باشد»

🔽 و در جای دیگر اشاره می کنند:

⚠️ «تمام معاصی از روی جهالت و نادانی و غفلت از مبادی آن و نتایج آن، از انسان صادر می شود. اما فایده ی خیالی مترتب بر آن، آن است که انسان به قدر چند دقیقه، قضای شهوت نفسانی خود را در ذکر مَساوی[ اشکالات] مردم و کشف عورات[عیب های] آن ها کرده و با بذله گویی و هرزه سرایی، که ملایم[و مطابق] با طبیعت حیوانی یا شیطانی است، صرف وقت نموده، مجلس آرایی نموده و تشفّی قلبی از محسودان نموده است[ با عیب گویی از کسانی که به آنها حسد می برد دل خود. ا آرام می کند]… اما آثار آن در این عالم، آن است که انسان از چشم مردم می افتد و اطمینان آن ها از او سلب می شود. طباع مردم بالفطره مجبول به حبّ کمال و نیکویی و خوبی و متنفر از نقص و پستی و زشتی است. و بالجمله، فرق می گذارند بین اشخاصی که احتراز از هتک مستور [پرده دری]و از کشف أعراض و سرایر[بازگویی اسرار] مردم کنند، و غیر آن ها.»(همان ص٣١١ و ٣١٢)

🔹نکته مورد نظرم همان است که در فراز دوم از امام خواندیم.

🔻امروزه ما به سبب اینکه همه دارای تریبون شده ایم و با «توییت و کامنت و پستش می توانیم سخن خود را مطرح کنیم، انگیزه های بسیاری برای «وحدت زدایی» داریم. یک لحظه عصبانیت از یک سخن ، جوان و یا حتی پا به سن گذاشته های ما را عصبانی می کند و به دشنام ، یا حداقل «سخت گویی» وا می دارد.

♦️علت این هتک حرمت ها همان است که در کلام امام خواندیم: جهالت و نادانی که در بستر عصبانیت قرار می گیرد و ما را از عدالت خارج می کند و همین « هتک حرمت» ها به انشقاق جامعه می انجامد.

🔺نکته دیگر که در کلام عرشی حضرت امام به آن توجه داده شده است، آن است که در دراز مدت کسانیکه دشنام می دهند و «بد دیگران» را نشر می دهند، خود از چشم مردم می افتند. و اگر چه به «وحدت عمومی» لطمه وارد کرده اند ولی خود بیش از دیگران آسیب می بینند. و امروزه این را همه ی ما با می توانیم با مراجعه به تاریخ همین چند ساله به خوبی دریابیم.

⛔️ اما یک پیشنهاد: بیایید هر چه را می خواهیم بنویسیم، با دو ساعت تاخیر منتشر و ارسال کنیم. کمی به آنچه نوشته ایم بیشتر عنایت کنیم.